Ruim 4 maanden heeft mijn zoon van 9 jaar braintherapie gehad. 2x per week heeft hij films gekeken, wat best iets van een kind vergt. Tuurlijk was het af en toe best wat veel maar ook mijn zoon zag dat deze methode hem gaande weg veel bracht. En welk kind wil niet lekker filmpjes kijken? De aanleiding om naar Marlene te gaan was zijn gebrek aan concentratie en aandacht en ook had hij wat moeite om goed met zijn emoties om te gaan. Hoewel de methode en de resultaten van neurofeedback nog ter discussie staan, heeft het bij mijn zoon tot zeer positieve resultaten geleid. Zijn rapportcijfers zijn nog nooit zo goed geweest, hij geeft zelf aan dat hij zich beter kan concentreren op zijn taken, met als direct resultaat dat hij zijn taakjes binnen de gestelde tijd af heeft. Ook durft hij zich in de klas en ook daarbuiten veel vrijer te bewegen en zijn emoties te tonen. Hij is veel toegankelijker en socialer. In de klas wordt dat ook opgemerkt door de leerkrachten. Wat voor ons het meest belangrijk is, is dat wij een gelukkig en evenwichtig kind zien die zijn plaats durft in te nemen, zijn capaciteiten weet te benutten en zich daar gelukkig bij voelt! Dank Marlene! (zoon, 9)